Persvoorlichter bij Vitesse…

vitesse Sjoerd, KarelZelden zal er zoveel geschreven zijn over een persvoorlichter als deze dagen. Ester Bal gaat Vitesse verlaten en dat is nieuws. Het brengt bij mij herinneringen naar boven. Slechts een enkeling weet het nog, maar twintig jaar geleden was ik de eerste perschef bij de altijd kleurrijke Arnhemse voetbalclub. Een mooi moment om voor het eerst in al die jaren een paar anekdotes te delen.

Het zal rond 1994 zijn geweest. Eén onverwacht telefoontje van een onbekende. Of ik wilde solliciteren naar de functie van perschef / pr-manager bij betaald voetbal organisatie Vitesse. Het was geen 1 april-grap. Natuurlijk wil een net afgestudeerde voetbalfanaat dat wel. Een dag later had ik in stadion Nieuw Monnikenhuize een gesprek met Vitesse-voorzitter Karel Aalbers. Weer een dag later was het contract rond. Zo ging dat toen bij Vitesse.

Ik moet er deze dagen regelmatig aan denken. Vitesse wordt door de journalistiek tegenwoordig FC Hollywood aan de Rijn genoemd, maar de club was altijd al kleurrijk en ambitieus. Het hoort een beetje bij de voetbalwereld.

Het viel niet mee om in een nieuwe functie voet aan de grond te krijgen. En een stropdas dragen vond ik ook een hele opgave. Maar Vitesse was klein en overzichtelijk en in stadion Nieuw-Monnikenhuize was het altijd gezellig en knus. Met bijvoorbeeld Henk Sanders als stadionmanager, Rein Papenburg als algemeen directeur, Rob Gudden als commercieel directeur en Berma Los als ‘sponsormanager’. En niet te vergeten Binne Klaver, Henkie Knoops en Henk van Arnhem, de mannen van de werkvloer. Henk van Arnhem staat nu in de kantine van SML. Ik heb laatst nog oude herinneringen met hem opgehaald toen ik met mijn zoontje daar moest voetballen.

Bijvoorbeeld over het happy hour op vrijdagmiddag. Ik was met Rein Papenburg een van de weinige ‘kantoormensen’ die aan het eind van de week het bureau aan de Jansbuitensingel verliet en met de mensen van het ‘stadion’ nog een borrel ging drinken. Erg gezellig!

Dennis de Nooijer

En zo zijn er veel anekdotes. De Dorpsraad Elden ageerde tegen de komst van Gelredome. Karel Aalbers ging een avondje praten met de wijze mannen. Die hadden zich vast voorgenomen dat het stadion er niet zou komen. Een talent van Aalbers was zijn overredingskracht. Met de mond open heb ik hem aanhoord. Hij beloofde een dorpsplein en ik geloof een dorpspomp en de mannen hapten toe. Pas dagen later werden ze wakker in Elden. Ik wist niet wat ik meemaakte. Heel bijzonder.

Of de aankoop van nieuwe spelers. Ooit tekende Ferdy Vierklau op het kantoor van Aalbers aan de Jansbuitensingel een contract. Het moest nog geheim blijven. Een journalist zat buiten te posten. Hij wist dat er iets ging gebeuren. Ik moest daarom de achteringang bewaken. Eerst om Vierklau binnen te loodsen en daarna zou Dennis de Nooijer, de topscorer van Nederlands destijds, ook arriveren om een contract te tekenen. Hij arriveerde vreemd genoeg nooit. En tekende nooit een contract. Peter Gerards was zijn manager, maar onbereikbaar? Waarom? Ook dat gebeurde bij Vitesse.

Of het jaarlijkse feest bij Karel Aalbers in Eerbeek. Tijdens mijn afscheid wist ik maar net aan de klauwen van John van den Brom en Theo Bos te ontkomen om niet met kleren en al in het zwembad te belanden.

Of het ontslag van Ron Spelbos. ’s Morgens werden de puntjes op de i gezet – ook met het kamp Spelbos. Ik was er getuige van. Samen met Karel Aalbers, Herman Veenendaal, Rein Papenburg, Ron Spelbos en zijn zaakwaarnemer. Er zou één verhaal naar buiten gaan, maar ’s middags hoorde ik op de radio en voor de camera van Evert ten Napel hele andere teksten. Tsja, ook dat is de voetbalwereld.

Gestaakt

Of die gestaakte wedstrijd tussen Vitesse en het Turkse Elftal. Al googelend vind ik nog steeds een oud volkskrantartikel terug. Nadat Raymond Atteveld was geveld door een elleboog, bestormde het publiek het veld. Rennend moesten de Vitessenaren vluchten voor het publiek. In de kleedkamer trof ik Arco Jochemsen en Martin Laamers bloedend aan. Dat mocht ik bij NOS Langs de Lijn gaan uitleggen….

Of het trainingskamp op Gran Canaria. Tijdens het Maspalomastoernooi speelde Vitesse – ik meen – tegen Sofia. Een sponsor liet Karel Aalbers van de tribune halen om zo gratis naar binnen te kunnen. De tribunes waren vrijwel leeg en de kaartjes kostten daar vijf gulden (!) per stuk. Gekke wereld waar ik in was beland…. We zijn daar nog een avondje wezen stappen. Met spelers zoals Roy Makaay, Louis Laros, Dejan Curovic, Theo Bos en Edward Sturing. We kwamen ook de journalisten van de Arnhemse Courant en De Gelderlander tegen. Dat kon allemaal. Dejan Curovic kon heel wat biertjes wegwerken en Dmitri Shoukov rookte als een ketter. Ook Geert Verwaaijen was er bij. Geert Verwaaijen is een voorbeeld van een betrokken Vitessenaar. Ik vraag me af of iedereen dat bij Vitesse wel in de gaten heeft, maar Geert liep in mijn tijd al bij het eerste elftal als masseur rond. Hij overleefde alle stormen en masseert nog steeds de spieren van de vedetten. Zit zelfs nog steeds op de bank bij Vitesse 1. Over cultuurdragers gesproken…

Ik besloot al redelijk snel weer een stapje terug te doen. Als jonge twintiger was het toch wel veel hectiek tegelijk. Gelukkig was het fenomeen persvoorlichter inmiddels wel geland bij personeel en spelers. Ik werkte Frank Huizinga in als mijn opvolger en later kwam Ester Bal voor hem in de plaats. Ik heb respect hoe zij het hebben opgepakt. Mijn laatste klus was de persconferentie waar Leo Beenhakker als nieuwe trainer werd voorgesteld. Hij nam het over van interim-trainer Frans Thijssen. Karel Aalbers vroeg mij om tactisch tegen Frans te zeggen dat hij niet zijn ‘hawaii-blouse’ aan moest trekken. Het moest in stijl gebeuren… Dat lukte getuige deze foto… ”

Tot mijn volgende blog

Sjoerd Geurts

Op de foto vanaf links vanaf links Sjoerd Geurts, Karel Aalbers, Leo Beenhakker, Frans Thijssen

Ieder bedrijf heeft nieuws te melden

kranten“Wij hebben eigenlijk nauwelijks nieuws te melden”. Dit krijg ik nogal eens te horen bij bedrijven en instellingen die graag met een stukje in de krant willen. Veel organisaties herkennen hun eigen nieuws niet. Maar die landelijke prijs, het duurzame keurmerk of die innovatieve werkwijze. Het zijn allemaal nieuwtjes, waarmee je jouw bedrijf op de kaart kunt zetten. Maar dan moet je wel uit je eigen koker durven stappen en er iets mee doen.

Bij bedrijven die in eerste instantie ‘geen nieuws’ zeggen te hebben, is er negen van de tien keer wel degelijk iets te melden, waarmee ze positieve exposure kunnen genereren. Via website, krant of vakblad. Door naar buiten te treden en een actief persbeleid te voeren, zet je jouw bedrijf op de kaart en geef je jouw bedrijf een gezicht. Dat is leuk voor medewerkers, goed voor het bedrijf en nuttig voor potentiële klanten. Positief nieuws zorgt voor een goed gevoel. Daar staat tegenover dat je ook bij ‘slecht nieuws’ de pers te woord moet staan. Het werkt natuurlijk van twee kanten….

Veel bedrijven hebben een communicatiemedewerker in dienst en  de wat kleinere ondernemingen en instellingen is het vaak een nevenactiviteit van een van de medewerkers. Beschik je over een communicatiemedewerker, dan moet die eigenlijk van de hoed en de rand weten. Die zou altijd bij het directie- of managementoverleg aanwezig moeten zijn. Om te weten wat er speelt, te signaleren wat interessant is om naar buiten te brengen en te kunnen anticiperen bij vragen. Van een goede communicatiemedewerker mag namelijk verwacht worden dat hij of zij het nieuws herkent.

Ik spreek overigens uit ervaring. Heel wat jaren geleden werkte ik als perschef / pr-manager bij het altijd dynamische Vitesse en schoof bij ieder belangrijke vergadering of overleg aan. Naast de directeur en voorzitter van de bvo. Op die manier kon ik snel anticiperen op actuele zaken, die er in de voetbalwereld natuurlijk veel spelen om actief naar buiten te kunnen treden. Eigenlijk moet je als bedrijf of instelling dat voorbeeld volgen.

Dat geldt ook voor de wat kleinere bedrijven zonder communicatiemedewerker! Want ook die kunnen vrij simpel het nieuws binnen het bedrijf naar boven halen. Hoe je dat doet? Voeg structureel het agendapunt communicatie/pers toe aan de agenda van iedere vergadering. Sta aan het eind van de bijeenkomst kort stil bij de zaken die besproken zijn en kijk of er interessante onderwerpen bij zitten waar goede pr mee te bedrijven valt. Het kost een paar minuten, zorgt voor een stuk pr-bewustwording binnen de bedrijfsleiding en het levert daadwerkelijk wat op. De uitwerking kun je overlaten aan een externe persspecialist. Geurts Media verzorgt dit traject bijvoorbeeld voor meerdere bedrijven. Een goede communicatie maakt onderdeel uit van een goede bedrijfsstrategie!

Tot mijn volgende blog

Sjoerd Geurts

 

Waarom zou je gaan bloggen?

gm blogDan heb je een mooie nieuwe website voor je bedrijf en dan begin je ook nog een apart blog. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen zich afvragen waarom dat nodig is. Ik probeer het uit te leggen.

In mijn blog geef ik de lezer een kijkje achter de schermen van mijn bedrijf. Bijvoorbeeld hoe een interview of filmpje tot stand komt of hoe ik denk over bepaalde zaken in mijn vakgebied. Ik zal niet schromen om de ondernemer Sjoerd Geurts in mijn blog ook privé een gezicht te geven. En ik probeer een bijdrage te leveren aan de Liemers als regio. Om dit mooie gebied op de kaart te zetten. Dat ga ik allemaal proberen via mijn blog.

Ik ben namelijk een gepassioneerd mediaman en ondernemer. Ik deel graag mijn visie en kennis met de lezer van mijn blog. Bloggen is trouwens voor iedereen interessant. Op deze wijze kun je jezelf profileren en wellicht groei je uit als expert in jouw branche. Door te bloggen geef je jouw bedrijf een gezicht. Je kunt inspelen op de actualiteit en kennisdelen. Zo word je een autoriteit in jouw branche….

En heb je moeite met schrijven, maar wil je wel bloggen. Ook geen probleem…. Met dat probleem kampen de meeste ondernemers. Zelf schrijf ik daarom voor verschillende directeuren een blog. Hoe dat werkt? Na een eerste persoonlijke kennismaking nemen we op afgesproken telefonisch contact met elkaar op. Tien minuten praten we met elkaar, waarna ik het blog onder de naam van de ondernemer schrijf. Als ghostwriter. Heel gebruikelijk. Denk maar niet dat Johan Cruijff zijn column in de Telegraaf zelf schrijft. Dat doet een ghostwriter. De normaalste zaak van de wereld…

Daarbij is bloggen fun. Het draait niet alleen om wat je kunt, maar vooral wie je kent en bent. Je doet op deze wijze nieuwe contacten op en kunt discussies op gang brengen. Probeer gerust eens uit. En anders vraag me gerust om advies.

Tot mijn volgende blog

Sjoerd